Thuisplaatsingstraject goed doorlopen

Het thuisplaatsingstraject heeft plaatsgevonden. De gezinsvoogden zijn alle beloften nagekomen en er heeft een gesprek plaatsgevonden met de Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige van GGZ Delfland. Hij gaf daar in het bijzijn van de gezinsvoogden aan dat Saskia stabiel is en dat hij geen risico’s ziet voor herhaling van de psychose. Omdat alles volgens de planning is verlopen, zijn wij tegen het einde van 2016 vol hoop. We verwachten deze keer echt dat de rechter zal besluiten dat de kinderen thuis mogen komen wonen. Ook Jeugdbescherming West is positief. De beide gezinsvoogden adviseren in hun stukken aan de rechtbank om de thuisplaatsing gefaseerd te laten verlopen.

Toch weer teleurstelling
Helaas loopt het anders. De pleegouders van onze kinderen nemen een advocaat in de hand. Werkelijk alles wordt uit de kast gehaald. Uiteindelijk oordeelt de rechter dat de zorgen onvoldoende zijn weggenomen. Dat er zorgen zijn weggenomen, zou onvoldoende op papier zijn onderbouwd. Ook wordt de hulp van Stichting de Arend onkundig geacht. Ondanks een hbo-diploma Sociaal Pedagogische Hulpverlening die de hulpverlener heeft, lijken partijen zich te storen aan de visie vanwaaruit gewerkt wordt. Een rapport van een psychologe, die wij tijdens het terugplaatsingstraject hebben ingeschakeld, wordt ook niet betrouwbaar geacht. Als reden wordt genoemd dat de betreffende psychologe niet BIG geregistreerd is.

Wederom een diepe teleurstelling. We hebben werkelijk alles gedaan wat ons gevraagd werd. Doordat er voortdurend op ons wordt gelet, lopen we eigenlijk altijd op onze tenen, ook tijdens de bezoekmomenten van onze kinderen. De hulp die we krijgen, komt voor het grootste gedeelte van instanties die we zelf inschakelen. Deze instanties worden vervolgens niet serieus genomen, ook al zeggen ze allemaal hetzelfde. Namelijk dat wij beschikken over voldoende opvoedkundige vaardigheden, dat wij liefdevolle ouders zijn en dat wij absoluut in staat zijn om een veilig opvoedingsklimaat te creëren.

Wat moeten we nu doen?
In mei 2017 zullen opnieuw de OTS en UHP moeten worden verlengd. Samen met de gezinsvoogden en alle andere betrokken partijen werken we er nu aan om alle zorgpunten en obstakels weg te werken. Het lastige is alleen dat veel van deze punten nooit bestonden of al lang weggewerkt zijn. Welk wonder moet er gebeuren om onze kinderen thuis te laten komen wonen?

Geef een reactie