Hoe het allemaal begon

Op 8 december 2000 zijn wij, Bas en Saskia, getrouwd. De eerste 7 jaren van ons huwelijk verliepen vrijwel zorgeloos. We werkten allebei en gingen regelmatig op vakantie, ook na de geboorte van onze eerste drie kinderen. De eerste zwangerschap verliep nog wat moeizaam, zoals wel vaker voorkomt bij het eerste kind. De tweede en derde zwangerschap verliepen helemaal zonder complicaties. In 2002 verwelkomen wij onze oudste dochter. In 2004 wordt ons tweede kind geboren, een prachtige zoon. In 2007 verwelkomen we onze tweede dochter.

Een moeizame zwangerschap
Kort na de geboorte van onze tweede dochter raakt Saskia opnieuw zwanger. Dit was weliswaar onverwacht, maar het kind was absoluut welkom. Deze zwangerschap verliep helaas met iets meer zorgen dan de voorgaande. Eerst werden er wat zorgen geuit over de gezondheid van ons ongeboren kind, deze werden later weer ingetrokken. Vlak voor de bevalling bleek dat ons kind overdwars lag. We gingen met spoed naar het ziekenhuis waar later die avond onze tweede zoon wordt geboren middels een keizersnee. Er waren wat lichamelijke complicaties waar hij op 1,5 jarige leeftijd met succes aan geopereerd is.

Psychose door verkeerd hormoon
Omdat wij geloven dat je met verstand een gezin moet bouwen, besloten wij in 2009 om te gaan voor een iets betrouwbaardere manier van anticonceptie: een spiraaltje. We zagen dat we onze handen vol hadden aan de opvoeding van onze 4 kinderen en we wilden hen alle aandacht geven die zij nodig hadden. We waren ervan overtuigd dat dit een verstandige stap was. Helaas; op 16 maart 2009 wordt Saskia vanwege een psychose opgenomen in GGZ Delfland. Later blijkt dat het hormoon dat wordt afgegeven door het spiraaltje een zeer negatieve werking heeft op haar psychische gesteldheid. Als in 2013 een onderzoek wordt gedaan door klinisch psycholoog drs. C.A.M. van Fulpen, wordt dit ook door haar bevestigd. Saskia heeft een gemiddelde intelligentie en er is geen enkele aanwijzing om te denken aan persoonlijkheidsstoornissen of anderszins, concludeert zij. Dit in tegenstelling tot wat de vele instanties in de afgelopen jaren hebben beweerd. Samen hebben zij veel diagnoses, als ware het stickers, op Saskia geplakt, waaronder zwakbegaafdheid, zwakzinnigheid en een schizo-affectieve stoornis bipolair type. Alhoewel meermaals is aangetoond dat deze stickers onterecht geplakt zijn, lijken ze niet meer uit de dossiers gewist te kunnen worden. Vaak werden degenen die deze diagnoses tegenspraken als onbetrouwbaar betiteld.

De grote fout
Omdat we voor ons inkomen moesten zorgen, besloten we de kinderen tijdelijk in netwerkpleeggezinnen te plaatsen, zodat Bas naar zijn werk kon gaan. Alhoewel we dit toen zagen als een hulp in nood, hebben we hier tot op de dag van vandaag heel erg veel spijt van. Helaas bleken niet alle jeugdzorg instanties ook daadwerkelijk te helpen. Sterker nog, de ellende begon nu pas echt. Dit was het begin van een strijd die tot op dit moment voortduurt. Hieronder willen we de belangrijkste punten beschrijven, het is echter een korte samenvatting van wat er in werkelijkheid allemaal is gebeurd. We hebben te maken gehad met ontelbare hulpverleners, instanties, rechtszaken enz. We zijn steeds heen en weer geslingerd tussen hoop en teleurstelling, tot op dit moment. We hopen nog steeds, maar alleen omdat we geloven dat er Iemand is die erboven staat.

Geef een reactie